
Evliligin Mutlu Öyküsü
Ben 32 yasinda evlilikte alti yilini doldurmus bir kadinim. Esim ile 1995'in Ekim'in de çalistigim bir klinikte karsilastim. Onu ilk defa merdivenlerden inerken gördüm. Gözlerimi ondan alamamistim oda bana israrla bakmisti. Oysa hiç begenecegim bir tip degildi. Sarisindi üniversite ögrencisi idi ve benden küçüktü. Ama ben bir anda ona kapilmistim. Bir süre sonra odama yanini bir doktor arkadasla geldi. Onunla tanismak istedigimi söyledim ve tanistim.
Tanismamizdan sonra hemen her gün çesitli sebeplerle klinige geliyordu. Bu çok hosuma gidiyordu. 3-4 gün sonra benimle çikmak istedigini, ve niyetinin ciddi oldugunu belirtti. Bu beni biraz korkutmustu. Teklifini yasi nedeniyle kabul edemeyecegini söyledim. Ama o israrliydi. Biraz düsünmemi söyledi. Yine de kabul etmeyecektim. Çünkü ondan 2,5 yas büyüktüm ve bu benim için önemliydi.
Ama bir baska doktor arkadasin israri üzerine onunla çikmaya karar verdim. Kendinden emin konusmasi bana güven verdi. Onun yaninda kendimi mutlu hissediyordum.
Tanismamizin üzerinden 1 ay geçmisti ve artik evlilik planlari yapiyorduk. Ama ailesi evlilik planimiza karsi çikti. O bir su istasyonu isletiyordu, bende bir klinikte çalisiyordum. Ailesi bizim geçinemeyecegimizi söylüyordu. En önemlisi ben tesettürlüydüm. Ailesinin tehditlerine ragmen biz gizli bir evlilik yaptik. O gün bizim için hem mutlu hem üzücü bir gündü. Nikahta ikimizin ailesinden kimse yoktu. Biz yine de çok mutluyduk ve hala da mutluyuz. Geçirdigimiz maddi ve manevi zorluklara ragmen ona olan askim her geçen gün büyüyor. Ona her baktigimda içimde sevgi ve mutluluk doluyor ve bu 6 yilin sonunda ondan gün içindeki birkaç saatlik ayrilik bile bana zor geliyor. Onu çok özlüyorum. Emin olun onunla evlendigim için Allah' a sükrediyorum, ömrümün sonuna kadar da hislerimin ayni sekilde devam etmesini istiyorum.
Evlenmeye karar verdigim zaman ona böyle asik olacagimi düsünmemistim. Sadece benim için uygun bir kisi diye düsünmüstüm. Oysa simdi ona gerçekten asik oldugumu ve her geçen gün askimin arttigini hissediyorum. Çünkü ben onu kendimden çok seviyorum. Iki bedenin bir bedende olabilecegini düsünmezdim ama oluyormus. Onu kaybetmem demek kendimi kaybetmem demek. Onsuzlugu düsünmek bile istemiyorum. Herkesin bu duyguyu hissedebilmesini istiyorum
Meryem Çagan
  


|